Cztery kroki prowadzące do skutecznej identyfikacji substancji

ECHA opracowała cztery kroki prowadzące do skutecznej identyfikacji substancji. Te kroki i nasze porady pomogą właściwie zidentyfikować substancję.

 

1. Dokonaj analizy substancji
  1. Przede wszystkim ustal, czy posiadasz już niezbędne dane analityczne pozwalające na identyfikację substancji do celów REACH. Podmiot niebędący producentem może zwrócić się o te informacje do dostawcy. Jeśli posiadasz niezbędne dane analityczne, przejdź do kroku 1d; w przeciwnym razie przejdź do kroku 1b.
  2. Wybierz reprezentatywną próbę substancji lub kilka prób z różnych partii lub z różnych momentów produkcji. Możliwe, że importer mieszanin będzie musiał zwrócić się do dostawcy o próby substancji zastosowanych w mieszaninie.
  3. Określenie prawidłowej strategii analizy na początku pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze. Na tym etapie rozważ, czy posiadasz niezbędne własne zdolności funkcjonalne i wiedzę. Jeśli nie, zwróć się do usługodawcy lub laboratorium, które zna się na sporządzaniu analiz do celów REACH, zaznaczając, że analiza identyfikacyjna substancji nie musi być przeprowadzona zgodnie z dobrą praktyką laboratoryjną.
  4. Niezależnie od wyboru efekt powinien być ten sam: zbiór badań/informacji analitycznych, który w pełni identyfikuje substancję. Widma, chromatogramy i inne informacje analityczne powinny być dobrej jakości i w pełni zinterpretowane.
  5. W przypadku trudności w interpretacji lub problemów technicznych w przeprowadzeniu analizy należy przygotować szczegółowe uzasadnienie naukowe oraz zastosować techniki alternatywne. Ponownie przydatny może być wkład ekspertów.
  6. Tekst prawny określa spektroskopię promieniowania ultrafioletowego (UV), podczerwonego (IR) i magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) lub spektroskopię masową (MS), które należy przeprowadzić oprócz wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) lub chromatografii gazowej (GC). W przypadku substancji nieorganicznych niezbędnymi alternatywami mogą być spektroskopia metodą dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego (XRD) i atomowa spektrofotometria absorpcyjna (AAS). Zastosowanie i interpretacja wyników tych technik wymaga specjalistycznej wiedzy.

 

2. Określ szczegółowy skład substancji
  1. Analiza powinna już określić pełen skład substancji.
  2. Analiza pojedynczej próby nie uwzględnia różnic wynikających ze źródła (np. materiałów wyjściowych) i procesu produkcyjnego. Różnice te są uwzględnione w zakresach stężenia, które mogą stanowić część certyfikatu analizy lub specyfikacji kontroli jakości.
  3. W przypadku typowej, dobrze określonej substancji skład powinien wyglądać mniej więcej w ten sposób: 

     

    Nazwa Typowe stężenie (%) Zakres stężeń (%)
    Składnik A 90 85–96 
    Składnik (zanieczyszczenie) B 6 4–7
    Składnik (zanieczyszczenie) C 2 0–3
    Składnik (zanieczyszczenie) D 2 0–3

 

3. Nazwa substancji
  1. Na podstawie składu konieczne będzie określenie ogólnej identyfikacji – nazwy substancji.
  2. W zależności od stopnia złożoności substancji obowiązują różne zasady. Można je znaleźć w „Poradniku dotyczącym identyfikacji i nazewnictwa substancji na podstawie rozporządzeń REACH i CLP". W razie wątpliwości o pomoc w nazwaniu substancji można zwrócić się do eksperta.

 

4. Nadaj identyfikator numeryczny
  1. Na stronie internetowej ECHA „Informacje na temat substancji chemicznych" skorzystaj z narzędzia „Szukaj chemikaliów", aby ustalić, czy substancja ma już numer WE lub numer w wykazie.
  2. Zazwyczaj nazwę substancji chemicznej łączy się z numerem w wykazie, takim jak numer EINECS lub CAS, ale nie jest to konieczne. Numer ten często widnieje na karcie charakterystyki (SDS) lub certyfikacie analizy. Do ustalenia, czy dana substancja ma już numer w wykazie, można skorzystać z pomocy eksperta.

Po zebraniu tych informacji należy przełożyć je na elektroniczny format dokumentacji w systemie IUCLID.

Categories Display

Oznakowane jako:

(kliknij znak, aby wyszukać właściwą treść)